https://ipr.isri.ac.ir/ پژوهش های سیاست اسلامی fa daily 1 Mon, 22 Dec 2025 00:00:00 +0330 Mon, 22 Dec 2025 00:00:00 +0330 https://ipr.isri.ac.ir/article_247209.html https://ipr.isri.ac.ir/article_233942.html معنویت در پرتو جهان‎بینی توحیدی، در تقابل با معنویت سکولار اگر به‎صورت عمیق در زندگی انسان‎ها نهادینه شود، آثارش در تمامی ساحت‎های زیست فردی و اجتماعی، ازجمله امنیت تجلی می‎یابد. معنویت امنیت‎ساز برآمده بر چنین نگاهی است. این پژوهش با هدف استخراج و تبیین مؤلفه‎های معنوی امنیت‎آفرین در کارکنان تأمین امنیت بر اساس مبانی فکری رهبر معظم انقلاب اسلامی انجام شده است. روش تحقیق، کیفی با رویکرد تحلیل مضمون بوده و داده‎های موردبررسی، شامل کلیۀ بیانات معنویت امنیت‎ساز معظم له به‎ویژه سخنرانی‎های در جمع مسئولان و کارکنان تأمین امنیت است. یافته‎های پژوهش پس از کدگذاری مضامین، در قالب یک الگوی سه‎بعدی ارائه شده است؛ معنویت فردی امنیت‎ساز که بر دو نوع ارتباط معرفتی و گرایشی با خداوند استوار است، معنویت سازمانی امنیت‎ساز که ویژگی‎هایی همچون سازمان قانون‎مدار و عدالت‎محور، سازمان امین و پاک، سازمان ارزش‎بنیان امنیت‎آفرین دارد و معنویت اجتماعی امنیت‎ساز که در قالب رابطۀ مهربانانۀ منعطف با مردم، تعامل حکیمانه با مردم، ارتباطی اعتمادساز و رضایت‎محور متبلور شده است. نتیجه مطالعه نشان می‎دهد تلفیق معنویت اسلامی در سطوح فردی، سازمانی و اجتماعی می‎تواند به‎عنوان راهکاری اثرگذار در تحقق امنیت پایدار نقش ایفا کند. https://ipr.isri.ac.ir/article_241016.html هدف این پژوهش، طراحی الگوی حکمرانی تاب‎آور مبتنی بر آموزه‎های حضرت موسی† است. روش پژوهش، کیفی و با رویکرد استقرایی بود و به‎منظور تحلیل داده‎ها از فن تحلیل مضمون استفاده شد. این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش بود که مؤلفه‎های حکمرانی تاب‎آور در سیره حضرت موسی† کدامند و چگونه می‎توانند در قالب یک الگوی مفهومی برای حکمرانی نوین ارائه شوند. شیوه حکومت‎داری حضرت موسی† در اداره جامعه‎ای که با چالش‎ها و شوک‎های متعددی روبرو بوده است، می‎تواند به‎عنوان الگویی برای تاب‎آوری حکمرانی در جوامع مدرن باشد. نتایج پژوهش یک الگوی مفهومی منسجم را ترسیم می‎کند. در سطح کلان، این الگو بر سه رکن اصلی استوار است: سطح الزامات حکمرانی در حوزۀ مبانی آرمانی و مشروعیت‎بخش، سطح الزامات حکمرانی در حوزۀ مدیریت راهبردی و سازگاری و سطح الزامات حکمرانی در حوزۀ نهادسازی و توسعۀ سرمایه‎های انسانی و اجتماعی. این مؤلفه‎ها می‎توانند الگویی برای پیاده‎سازی تاب‎آوری در نظام‎های حکمرانی جوامع مدرن فراهم آورند. https://ipr.isri.ac.ir/article_240317.html در دوران معاصر، الگوی تقابل با انقلاب اسلامی از جنگ‎های سخت به جنگ شناختی تغییر یافته است؛ نبردی که هدف آن تسلط بر ذهن‎ها و مدیریت ادراکات جامعه است. در این میان، فناوری «جعل عمیق» به‎عنوان سلاحی شناختی نوین، با توان تولید محتوای جعلی اما واقع‎نما، به ابزار اصلی دشمن برای جعل و دروغ‎پردازی تبدیل شده و مرجعیت‎های رسمی و اعتبار روایت‎ها را هدف قرار می‎دهد. این وضعیت، چالشی جدی برای دکترین «جهاد تبیین» به‎مثابه راهبرد دفاع شناختی جمهوری اسلامی ایجاد کرده است. ازاین‎رو مسئله اصلی پژوهش آن است که فناوری جعل عمیق چگونه کارآمدی دکترین جهاد تبیین را در میدان جنگ شناختی با چالش مواجه می‎کند و راهکارهای ارتقای این دکترین در برابر این تهدید نوظهور چیست. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و رویکردی کیفی، به نسبت‎سنجی میان این دکترین و تهدید جعل عمیق می‎پردازد. یافته‎ها نشان می‎دهد جعل عمیق از طریق پنج مکانیزم «فرسایش مرجعیت»، «خلق سیلاب اطلاعاتی»، «فعال‎سازی گسل‎ها»، «تحریف حافظه» و «مشروعیت‎زدایی»، کارآمدی جهاد تبیین را مختل می‎سازد. نتایج حاکی از آن است که مقابله با این تهدید مستلزم گذار از پدافند واکنشی به دفاعی یکپارچه است؛ ازاین‎رو راهکارهایی در سه سطح مکمل فنی-حقوقی، آموزشی-رسانه‎ای و راهبردی-نهادی پیشنهاد می‎شود. https://ipr.isri.ac.ir/article_241129.html گسترش شبکه‎های اجتماعی و تحولات رسانه‎ای، سیاست معاصر را به عرصه‎ای از جنگ روایت‎ها تبدیل کرده است؛ عرصه‎ای که در آن، روایت‎ها نقش تعیین‎کننده‎ای در شکل‎دهی به افکار عمومی، اعتماد اجتماعی و مشروعیت سیاسی ایفا می‎کنند. در این میان، روایت اول به‎عنوان نخستین مواجهه رسمی نظام سیاسی با رویدادهای حساس، جایگاهی ممتاز دارد و به دلیل تقدم زمانی و ادراکی، واجد بیشترین بار مسئولیت اخلاقی است. مسئله اصلی این پژوهش، تبیین الزامات اخلاقی روایت اول در بستر حکمرانی سیاسی جنگ روایت‎ها با تأکید بر بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل مفهومی بیانات معظم‎له و آثار علمی مرتبط است. یافته‎های پژوهش نشان می‎دهد که روایت اول، کنشی اخلاقی-حکمرانی است که بر پایه پنج الزام اخلاقی صدق فعالانه، احتیاط آگاهانه، شجاعت مسئولانه، صیانت از اعتماد عمومی و مسئولیت‎پذیری مستمر شکل می‎گیرد. این الزامات، روایت اول را از منطق تبلیغاتی صرف خارج کرده و آن را به فرآیندی اعتمادساز، اصلاح‎پذیر و مشروعیت‎آفرین در حکمرانی اسلامی ارتقا می‎دهند. https://ipr.isri.ac.ir/article_240316.html این پژوهش با بهره‎گیری از مدل سه سطحی تاب‎آوری واکر و سالت (2006، 2012) شامل تاب‎آوری، انطباق‎پذیری و دگرگونی‎پذیری، کارآمدی نظام جمهوری اسلامی ایران را در مواجهه با چهار تهدید وجودی اصلی (میراث منفی رژیم پهلوی، ترور هدفمند شخصیت‎های کلیدی انقلابی، جنگ تحمیلی هشت‎ساله و تحریم‎های گسترده بین‎المللی) به روش کیفی و تحلیل اسناد تاریخی بررسی کرده است. یافته‎ها نشان می‎دهد جمهوری اسلامی در سطح تاب‎آوری موفق به جذب شوک‎های شدید و حفظ ساختار و هویت اساسی خود شد و از فروپاشی جلوگیری کرد. در سطح انطباق‎پذیری، با ایجاد نهادهای نوین انقلابی (نهضت سوادآموزی، جهاد سازندگی، سپاه پاسداران، بسیج مستضعفین) و سیاست‎هایی چون اقتصاد مقاومتی و خودکفایی فنی، به‎طور هدفمند ساختارها و فرایندهای خود را بازتنظیم نمود و از بحران‎ها برای تقویت ظرفیت‎های درونی بهره برد. در سطح دگرگونی‎پذیری، نظام موفق به خلق الگوهای بنیادین جدید شد: تغییر پارادایم امنیت ملی از وابستگی به غرب به دفاع مردمی و مستقل، تحول الگوی اقتصادی از نفت‎محوری وارداتی به اقتصاد مقاومتی دانش‎بنیان، بازتعریف نقش منطقه‎ای از ژاندارمری غرب به قطب مقاومت و دگرگونی نظام دانش از تقلید غربی به تولید علم بومی-اسلامی. نتایج تأیید می‎کند که ارزیابی کارآمدی یک نظام سیاسی بدون در نظر گرفتن حجم و شدت موانع وجودی و تهدیدات ساختاری، ناقص و گمراه‎کننده است. جمهوری اسلامی ایران با عبور موفق از هر سه سطح مدل واکر-سالت، نه‎تنها بقا یافت، بلکه ظرفیت خلق یک نظام اساساً متفاوت و کارآمدتر را در شرایط بحرانی از خود نشان داد. https://ipr.isri.ac.ir/article_240321.html مسئله مشارکت مردمی در حکمرانی از منظر اندیشه‎های قرآنی امام خامنه‎ایK، به‎عنوان رکن اساسی پایداری و بالندگی نظام اسلامی مطرح است. پژوهش حاضر با طرح این پرسش که «بر اساس اندیشه‎های قرآنی امام خامنه‎ایK، ابعاد و مؤلفه‎های مشارکت مردمی در حکمرانی دینی کدام‎اند و چگونه می‎توان آنها را در چارچوب نظری حکمرانی دینی تبیین نمود؟» به تبیین مفهومی و تحلیل ساختاری مشارکت پرداخته است. هدف، شناسایی و تبیین سازوکارهای تقویت مشارکت عمومی در حوزه‎های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، امنیتی، اقتصادی و تربیتی و ظرفیت‎های تقویت‎کننده آن از منظر قرآن و بیانات معظم‎له است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد. داده‎های مورد بررسی از بیانات و پیام‎های رهبر انقلاب در سه دهه اخیر استخراج و سپس طی فرایند کدگذاری تحلیل شدند. یافته‎ها نشان داد که مشارکت مردمی، هم در عرصه بازسازی و سازندگی اجتماعی و هم در صحنه سیاسی، به‎مثابه وظیفه‎ای شرعی، موجب حفظ استقلال کشور، بیمه‎کننده انقلاب اسلامی و عامل تعالی ملی است. تقویت آن درگرو آموزش، ایجاد زیرساخت‎ها و نهادینه‎سازی فرهنگ مسئولیت‎پذیری است. پژوهش در پایان، سازوکارهای اجرایی و راهکارهای رفع موانع را پیشنهاد کرده و به محدودیت‎هایی چون تمرکز بر داده‎های کیفی و نبود پیمایش میدانی اشاره می‎کند. https://ipr.isri.ac.ir/article_240320.html مبانی فکری امامین انقلاب، به‎رغم ظرفیت‎های نظری، در بسیاری از ابعاد کارکردی به‎خوبی پردازش نشده است. ازآنجایی‎که در برهه کنونی حفظ ثبات سیاسی و اجتماعی یک موضوع وجودی برای ایران و انقلاب است، تحقیق حاضر تلاشی است تا ضمن رفع نارسایی‎های روشی-معرفتی در پژوهش‌های پیشین به این سؤال اساسی پاسخ دهد که الگوی ثبات سیاسی-اجتماعی در منظومه فکری رهبر انقلاب دارای چه مؤلفه‎ها و متغیرهایی است و راهبرد مطلوب مبتنی بر این تفکر برای وضعیت کنونی کشور کدام است. بر همین اساس از تلفیق مدل‎سازی معادله ساختاری و سناریونویسی در ماتریس اثرات متوازن استفاده شد. یافته‎های حاصل از تحلیل عاملی تعقیبی نشان داد که مدل ثبات سیاسی و اجتماعی در اندیشه و مشی رهبری دارای چهار بعد «ساختار ثبات»، «مکانیسم ثبات»، «معرفت‌شناسی ثبات» و «پراگماتیک ثبات» و 22 متغیر است که از شاخص‎های برازش خوبی برخوردار است (مربع خی، 1.01; شاخص انطباق مبتنی بر نرم، 0.93; شاخص انطباق مقایسه‎ای، 0.91 و ریشه میانگین مربعات خطاهای تخمین،0.01). نتایج تحلیل ساختاری نخبگانی نشان داد که سناریوی مطلوب دربردارنده سه محور اتحاد هم‎افزا، مشروعیت افزایی و انگیزش راهبردی است. https://ipr.isri.ac.ir/article_240318.html مدافعان اسلام سیاسی در ایران، پس از پیروزی انقلاب اسلامی با بازسازی دستگاه فقهی، نظم سیاسی جدیدی بر پایه قوانین اسلامی تأسیس کردند که پیامدهای عملی و نظری مهمی در پی داشت. تحول در مفاهیم یکی از پیامدهای مهم آن بود. در دوران انقلاب بسیاری از مفاهیم متحول شدند و معنای جدیدی یافتند که در این میان مفهوم انقلابی مهم است چراکه نه‎تنها یکی از مفاهیم پرتکرار در عصر قبل از انقلاب بود بلکه در پس از انقلاب به‎مثابه یک سیاست و روش در گفتمان رسمی جمهوری اسلامی که مبتنی بر اندیشه‎های امام خمینی و آیت‎الله خامنه‎ای بوده جایگاه ویژه‎ای یافت. پژوهش حاضر با بهره‎گیری از روش قصد‎گرای اسکینر به دنبال پاسخ به این پرسش است که مفهوم انقلابی در بستر کدام زمینه‎های عملی و ایدئولوژیک متحول شده است؟ یافته‎های تحقیق نشان می‎دهد، زمینه ایدئولوژیک این تحول را متون چپ مارکسیستی در قبل از انقلاب و سخنرانی‎های امام خمینی و آیت‎الله خامنه‎ای پس از انقلاب شکل داده و زمینه عملی آن، پیروزی انقلاب اسلامی از یک‎سو و سیاست‎های ضد مذهبی پهلوی از سوی دیگر بوده است. https://ipr.isri.ac.ir/article_233941.html قرآن کریم به‎عنوان گنجینه سرشار از گزاره‎های خدشه‎ناپذیر، با اصلاح بنیادهای بینشی، توانست عقب‎مانده‎ترین جامعه را به پیشرفته‎ترین تمدن انسانی بدل سازد. ازاین‎رو، پرداختن به عوامل بینشی «پیشرفت سیاسی» از منظر قرآن کریم، ضرورتی انکارناپذیر در مسیر تمدن‎سازی اسلامی به شمار می‎رود. مسئله اصلی این پژوهش آن است که: عوامل محوریِ بینشیِ پیشرفت سیاسی از منظر قرآن کریم چیست؟ هدف این تحقیق، شناسایی و تحلیل این عوامل در چارچوب نظام رشدمحور قرآن کریم می‎باشد. این پژوهش با شیوه بنیادی-توسعه‎ای و با بهره‎گیری از روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد قیاسی و ابزار کتابخانه‎ای سامان یافته و بر پایه آیات قرآن کریم و تفاسیر معتبر استوار است. برای تبیین تاریخی و معاصر، از سیره پیامبر اکرمˆ در مکه و بیانات امام خامنه‎ای بهره گرفته شد که نتیجه آن شناسایی چهار عامل محوریِ بینشی «پیشرفت سیاسی» است. یافته‎های پژوهش نشان می‎دهد که قرآن کریم، پیش‎شرط تحقق سامان سیاسی مطلوب را اصلاح باورهای جامعه می‎داند. بر این اساس؛ باور نظری به حاکمیت توحیدی، تعقل همراه با ایمان و کسب بصیرت در پرتو معارف الهی، محوری‎ترین عوامل بینشی «پیشرفت سیاسی» در نگاه قرآنی است؛ بنابراین قرآن کریم «پیشرفت سیاسی» را صرفاً محصول ابزارهای مادی نمی‎داند؛ بلکه آن را بر پایه رشد عقل، ایمان و پذیرش حاکمیت توحیدی در زمین استوار می‎سازد. https://ipr.isri.ac.ir/article_240405.html این مقاله با هدف بازخوانی سیره علوی در تعامل سیاسی با قشر خاکستری، می‎کوشد با بهره‎گیری از چارچوب نظری «عقلانیت ارتباطی» یورگن هابرماس، الگویی تحلیلی از شیوه مواجهه امیرالمؤمنین† با نیروهای مردد ارائه دهد. نوآوری پژوهش در صورت‎بندی سه سطحی راهکارهای گفتاری، رفتاری و ساختاری امیرالمؤمنین†، با قشر خاکستری در بستر تاریخی است. مسئله اصلی پژوهش آن است که چگونه امیرالمؤمنین† در میدان‎های متکثر سیاست‎ورزی، به‎ویژه در دوره خلافت، به‎جای ابزارهای تحکم و طرد، از سازوکارهای اقناع، مدارا و عدالت برای جذب، بازسازی اعتماد و مشارکت سیاسی این طیف بهره گرفت. تحلیل مقاله در سه سطح گفتاری، رفتاری و ساختاری تنظیم شده است: در سطح گفتار، امام از زبان استدلالی و اخلاق‎محور برای تبیین مشروعیت و مواجهه با تردیدها استفاده می‎کند؛ در سطح رفتار، با پرهیز از حذف سیاسی و اتکا به صبر راهبردی، تعامل مداراجویانه‎ای را سامان می‎دهد؛ و در سطح ساختار، با اصلاح نهادهای قدرت بر پایه عدالت و شایسته‎سالاری، تجربه عینی برابری را برای جامعه فراهم می‎سازد. پژوهش حاضر با روش، کیفی و رویکرد تحلیلی ـ تفسیری نشان می‎دهد این منطق ارتباطی اقناعی، ظرفیت مهمی برای بازسازی سرمایه اجتماعی و تقویت مشروعیت نرم در نظام‎های دینی معاصر را دارد. https://ipr.isri.ac.ir/article_240322.html روش‎شناسی فقه سیاسی میرزای نائینی در نهضت مشروطه یکی از مسائل اساسی در عرصه اندیشه سیاسی شیعه به شمار می‎آید ازاین‎رو، امتیازات و چالش‎های مشروطه با تکیه بر اندیشه سیاسی میرزای نائینی به‎عنوان فقیهی جامع‎الشرایط مورد بحث قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان می‎دهد هر‎چند در عمل، کاربست فقه سیاسی در مشروطه توانست با پیشگامی روحانیت در راستای مسئله محوری، نفی استبداد و پاسخ به نیاز‎های جامعه و نظام‎سازی به توفیقاتی دست یابد؛ ولی در جنبش مشروطه چالش‎هایی مانند عدم تمرکز به ساختار مطلوب (ولایتمدار)، عدم عنایت به حکومت اسلامی به‎صورت کلان و فقه سیاسی حداکثری پس از توجه به استقلال سیاسی و آزادی سیاسی، قرار گرفتن مشروطه عملاً ذیل گفتمان حاکمیت جائر و فقدان شناخت مناسب نسبت به جامعه وجود داشت که در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفته است. این تحقیق با روش توصیفی – تحلیلی به این باور رسیده که فقه سیاسی میرزای نائینی کوشیده تا اندازه‎ای نظام استبدادی را محدود کرده و توانسته در حل برخی معضلات جامعه آن عصر، نقش مهمی ایفا کند لکن در تضمین استقلال و آزادی مطلوب، نتوانسته همچون نظام ولایی در مسائل نظام نقش آفرینی نماید. https://ipr.isri.ac.ir/article_240319.html هم‎زمان با دوره مرجعیت آیت‎الله‎العظمی بروجردیŠ گفتمان سلفی‎گری تکفیری در بخش‎هایی از جهان اسلام بازتولید شد. گفتمان مذکور، به‎جای تمرکز بر «دگر» خارجی، تشیع را دگر اصلی خود تعریف می‎کرد. هدف این مقاله واکاوی و تبیین چگونگی نقش‎آفرینی آیت‎الله‎العظمی بروجردیŠ در مواجهه نرم و ساختاری با گفتمان سلفی‎گری تکفیری است. ازاین‎رو سؤال اصلی مقاله عبارت است از: «آیت‎الله‎العظمی بروجردیŠ چگونه مانع دگرسازی تشیع توسط گفتمان سلفی‎گری تکفیری شد؟» فرضیه مقاله این‎گونه صورت‎بندی شده است: «آیت‎الله‎العظمی بروجردیŠ با استناد به حدیث ثقلین و برجسته‎سازی اشتراکات عقیدتی و عملی مذاهب مختلف اسلامی، با اندیشه تقریب مذاهب، مانع برجسته‎سازی اختلاف‎نظرهای گفتمان سلفی تکفیری علیه تشیع شدند». نتیجه اقدامات ایشان به‎ویژه فقه تقریب موجب همزیستی تشیع و اهل تسنن بود و به این صورت بسترهای دگرسازی گفتمان سلفی‎گری تکفیری علیه تشیع را با ارتباطات بسیار نزدیک با مرجعیت فکری- دینی الازهر برای چندین دهه به حداقل رسید. https://ipr.isri.ac.ir/article_244794.html انقلاب اسلامی ایران مانند سایر انقلاب‌های بزرگ جهان، علاوه بر تغییر در ساختار سیاسی و اجتماعی، ساختار اقتصادی ایران را نیز دستخوش دگرگونی عمیقی قرار داد. این پژوهش با روش تحلیلی و رویکرد تاریخی-تفسیری، نقش انقلاب اسلامی در تحول سیاست‌های توسعه اقتصادی ایران را بررسی می‌کند و بر الگوی اقتصاد مقاومتی به عنوان مدلی درون‌زا و تاب‌آور تمرکز دارد. زیرا که حرکت در مسیر رشد و توسعه با توجه به مشکلات متعدد داخلی و خارجی ایران، بدون بکارگیری چنین مدلی، به آسانی میسر نخواهد بود. چارچوب نظری بر پایه نهادگرایی (نورث) و مفهوم تاب‌آوری اقتصادی بنا شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد در دوران قبل از انقلاب اسلامی، نهادهای وابسته به نفت، مسیر عقب‌ماندگی ساختاری ایران را تقویت می‌کردند، اما با پیروزی انقلاب، این نهادها دچار دگرگونی شدند. حاصل این دگرگونی، قطع وابستگی و افزایش تاب‌آوری اقتصادی بود و الگوی اقتصاد مقاومتی نیز در همین راستا تدوین گردید. این الگو به رغم وجود چالش‌هایی نظیر عدم همکاری مؤثر بین بازیگران متعدد سیاست‌گذاری و نظام اجرایی (بوروکراسی) و نوسانات درآمدهای ارزی، به دلیل برخورداری از مؤلفه‌هایی چون رویکرد دانش‌بنیان، مردمی‌سازی و دیپلماسی فعال، اقتصاد ایران را در برابر تحریم‌ها مقاوم کرده و توسعه اقتصادی را ممکن ساخته است. https://ipr.isri.ac.ir/article_244887.html چکیدهاین پژوهش با هدف تبیین دلالت راهبردی آیه۱۲۳سوره توبه(قَاتِلُوا الَّذِینَ یَلُونَکُمْ مِنَ الْکُفَّارِ...) و بررسی قاعده«الأقرب فالأقرب» در اولویت‌بندی تهدیدات و سیاست دفاعی اسلام انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق، اختلاف برداشت‌ها از دلالت آیه است زیرا درحالی‌که تفاسیر شیعه و اهل‌سنت آن را ناظر به اولویت مقابله با دشمنان نزدیک جغرافیایی می‌دانند، جریان‌های تکفیری معاصر با تحریف مصداق«عدو قریب»، برای توجیه«جهاد درون‌دینی» علیه حکام مسلمان سوءاستفاده می‌کنند. سؤال اصلی پژوهش این است که آیه صرفاً یک دستور تاریخی است یا قاعده‌ای بنیادین برای مدیریت تهدیدات در سیاست دفاعی اسلام محسوب می‌شود؟ روش تحقیق، مبتنی بر روش تحلیلی و با رویکرد تطبیقی انجام گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مفهوم«یَلُونَکُمْ» با قاعده مذکور، اجماع مفسران و سیره پیامبر اکرم(ص)در غزوات و نظریه‌های دفاعی مانند«دفاع لایه‌ای»، «امنیت منطقه‌ای» و «مدیریت بحران»هم‌خوانی دارد و بر اولویت مقابله با تهدیدات نزدیک-اعم از جغرافیایی و نسبی-تأکید می‌کند. در مقابل، قرائت تکفیری آیه فاقد پشتوانه تفسیری و فقهی معتبر است و با سیاق آیات و سیره نبوی در تعارض قرار می‌گیرد. نتیجه تحقیق حاکی از آن است که آیه فراتر از یک فرمان تاریخی، رویکردی راهبردی ارائه می‌دهد که بر پایه عقلانیت، مرحله‌بندی تهدیدات و تأکید بر بازدارندگی فعال استوار است.