باقری دولت آبادی، علی، و رحیمی دهگلان، سیروان. (۱۳۹۴). بحران سوریه: بررسی انگیزه ها، مواضع و آینده کردها. سیاست خارجی، 29(1)، 123-150.
دهقانی فیروزآبادی، سیدجلل. (۱۳۹۴). نظریه و فرا نظریه در روابط بینالملل. مخاطب.
دیمهکار، علیرضا. (۱۳۹۶). هویت و سیاست خارجی ایران و مصر درقبال اسرائیل. سیاست نامه مفید، 2(2)، 126-151.
عمید، حسن. (۱۳۶۱). فر هنگ فارسی عمید. تهران، امیر کبیر.
قوام، عبدالعلی. (۱۳۸۸). اصول سیاست خارجی و سیاست بینالملل. تهران، سمت.
متقی، افشین، و قرهبیگی، مصیب. (۲۰۱۴). واکاوی گفتمان ژئوپلیتیکی انقلاب اسلامی ایران از نظرگاه نظریة سازهانگاری. پژوهشنامه متین، 16(64)، 131-149.
مشیرزاده، حمیرا. (۱۳۸۸). تحول در نظریههای روابط بین اللمل. تهران، سمت.
مشیرزاده، حمیرا، و مسعودی، حیدرعلی. (۱۳۸۸). هویت و حوزه های مفهومی روابط بین الملل. سیاست، 39(4)، 251-269.
معین، محمد. (۱۳۷۱). فرهنگ فارسی. تهران، امیر کبیر.
ونت، الکساندر. (۱۳۸۴). نظریه اجتماعی سیاست بینالملل. (حمیرا مشیرزاده، مترجم). اداره نشر وزارت امور خارجه.
یاسری، ابوذر. (۱۳۸۸). رژیم اسرائیل و جمهوری اسلامی ایران، تعارض هویت و منافع ملّی. پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.