Islamic Politics Research

Islamic Politics Research

The role of insight factors in "political progress" based on the epistemological system of the Holy Quran

Document Type : Original Article

Authors
1 Professor of Political Science, Department of Law and Political Science, Higher Education Complex for Humanities, Mustafa University, Qom, Iran.
2 PhD student in Quran and Political Science, Department of Quran and Humanities, Faculty of Quran and Sciences, Higher Educational Complex for Quran and Hadith, Al-Mustafa University, Qom, Iran.
10.22034/ipr.2025.524977.2269
Abstract
The Holy Qur’an, as a treasury rich with irrefutable propositions, succeeded in transforming one of the most backward societies into the most advanced human civilization through the reformation of foundational worldviews. Therefore, examining the cognitive factors of political development from the perspective of the Holy Qur’an is an undeniable necessity in the path of Islamic civilization-building.

The central question of this research is: What are the cognitive factors influencing the realization of political development according to the Holy Qur’an? The aim of this study is to identify and analyze these factors within the framework of the Qur’anic growth-oriented system.

This research adopts a fundamental-developmental approach and utilizes the method of istintāq (textual interrogation) along with descriptive and analytical analysis of Qur’anic data.

Findings indicate that the Holy Qur’an considers the reform of societal attitudes and beliefs a prerequisite for establishing a desirable political order. Based on this, theoretical and practical acceptance of divine sovereignty, reasoning integrated with faith, and acquisition of insight in the light of divine teachings are among the most significant cognitive factors of political development in the Qur’anic view.

Accordingly, the Qur’an does not regard political development as merely the result of material factors; rather, it grounds it in the growth of intellect, faith, and acceptance of divine sovereignty on Earth.
Keywords
Subjects

Āghābakhshī, ʿAlī Akbar, and Mīnū Afshārī-Rād (2010).  Farhang-i ʿUlūm-i Siyāsī. Tehran: Chāpār.
Āghāʾī, Muammad Riā (2014).  Shākhi-hā-yi Jāmiʿah-yi Pīshraftah dar Qurʾān. Du-Falnāmah-yi Qurʾān va ʿIlm 8, no. 15: 161–204.
ʿĀlam, ʿAbd al-Ramān (1994). Bunyād-hā-yi ʿIlm-i Siyāsat. Tehran: Nashr-i Nay.
ʿAlavī-Mihr, usayn (2014). Insān-i Pīshraftah az Manar-i Qurʾān. Du-Falnāmah-yi Qurʾān va ʿIlm 8, no. 15: 129–160.
al-ilū, Sayyid Mushtāq (2000). Tawsiʿah-yi Siyāsī. N.p., n.d.
al-Jābirī, Muammad ʿĀbid (2005). ʿAql-i Siyāsī dar Islām. Translated by ʿAbd al-Riā Savārī. Tehran: Gām-i Naw.
Āmidī, ʿAbd al-Wāid b. Muammad (1987).  Ghurar al-ikam. Edited by Muṣṭafā Dirāyatī. Qum: Daftar-i Tablīghāt-i Islāmī.
Anvarī, asan (2002).  Farhang-i Buzurg-i Sukhan. Tehran: Sukhan.
Āryānpūr Kāshānī, Manūchihr (2004).  Farhang-i Buzurg-i Pīshrū. 12th ed. Tehran: Jahān Rāyānah.
Barzigar, Ibrāhīm, and iddīqah Lakzāʾī (2016). Pīshraft-i Mutaʿālī dar Jumhūrī-yi Islāmī bar Mabnā-yi ikmat va Siyāsat-i Mutaʿāliyyah. Pazhūhishnāmah-yi Inqilāb-i Islāmī* 6, no. 21: 87–106.
Dihkhudā, ʿAlī Akbar. (1998). Lughatnāmah. Tehran: Dānishgāh-i Tihrān.
Dodd, C. H (1990). Rushd-i Siyāsī. Translated by ʿIzzat Allāh Fūlādvandī. 2nd ed. Tehran: Nashr-i Naw.
Duverger, Maurice (2012).  Bāyistah-hā-yi Jāmiʿah-Shināsī-yi Siyāsī. Translated by Sayyid Abū al-Fal Qāī Sharīʿat-Panāh. 4th ed. Tehran: Mīzān.
Falallāh, Muammad usayn (2018). Tafsīr min Way al-Qurʾān. 3rd ed. Beirut: Dār al-Malāk li-l-ibāʿah wa-l-Nashr wa-l-Tawzīʿ.
Fākir Maybudī, Muammad (2013).  Ahdāf-i Pīshraft az Nigāh-i Qurʾān. Du-Falnāmah-yi Qurʾān va ʿIlm 8, no. 15: 9–42.
Falāat-Pīshah, ashmat Allāh, and Mujtabā Nūrūzī (2017).  Mabānī-yi Insānī-yi Pīshraft-i Siyāsī az Dīdgāh-i Islām. Pazhūhish-hā-yi Rāhburdī-yi Siyāsat 6, no. 23: 59–83.
Gulābī, Siyāvush (1989).   Farāyand-i Tawsiʿah-yi Niām-i Āmūzishī dar Jāmiʿah-yi Īrān. Tehran: Mītrā.
Heywood, Andrew (2010).  Siyāsat. Translated by ʿAbd al-Ramān ʿĀlam. Tehran: Nashr-i Nay.
Ibn Bābawayh, Muammad b. ʿAlī (1997).  al-Amālī (li-l-adūq). 6th ed. Tehran: Kitābchī.
Ibn Manūr, Muammad b. Mukarram (1993).  Lisān al-ʿArab. 3rd ed. Beirut: Dār al-Fikr.
Ibn Shuʿbah al-arrānī, asan b. ʿAlī (1983). Tuaf al-ʿUqūl. 2nd ed. Edited by ʿAlī Akbar Ghaffārī. Qum: Jāmiʿat al-Mudarrisīn.
Jaʿfarī, Muammad Taqī (1990). ikmat-i Uūl-i Siyāsī-yi Islām. Tehran: Bunyād-i Nahj al-Balāghah.
Khaīb, ʿAbd al-Karīm (2003). al-Tafsīr al-Qurʾānī li-l-Qurʾān. 2nd ed. Cairo: Dār al-Fikr al-ʿArabī.
Laythī Wāsiī, ʿAlī b. Muammad (1997). ʿUyūn al-ikam wa-l-Mawāʿi (li-l-Laythī). Qum.
Majlisī, Muammad Bāqir (1982). Biār al-Anwār al-Jāmiʿah li-Durar Akhbār al-Aʾimmah al-Ahār. Beirut: Dār Iʾ al-Turāth al-ʿArabī.
Makārim Shīrāzī, Nāir, et al (1995). Tafsīr-i Namūnah. 32nd ed. Tehran: Dār al-Kutub al-Islāmiyyah.
McLang, Margaret (2011). Khudkhwāhī va Digar-Khwāhī. Translated by usayn Shaqāqī. Dāʾirat al-Maʿārif-i Falsafī-yi Istānfūrd. Tehran: Rūznāmah-yi Jām-i Jam.
Mīr-Amadī, Manūr, and Muammad ʿAlī Naarī (2022).  Farāyand-i Taaqquq-i Naariyyah-yi Pīshraft-i Siyāsī az Dīdgāh-i Āyat Allāh Khāmanaʾī. Pazhūhishnāmah-yi Inqilāb-i Islāmī 12, no. 43: 159–182.
Mīr-Amadī, Manūr, and Muammad ʿAlī Naarī (2022). Naariyyah-yi Pīshraft-i Siyāsī dar Andīshah-yi Āyat Allāh Khāmanaʾī. Pazhūhish-hā-yi Inqilāb-i Islāmī 11, no. 1: 91–119.
Mi Yazdī, Muammad Taqī (2005). Bih Sū-yi Ū (Mishkāt). Edited by Muammad Mahdī Nādirī Qummī. Qum: Markaz-i Nashr-i Muʾassasah-yi Āmūzishī va Pizhūhishī-yi Imām Khumaynī.
Mi Yazdī, Muammad Taqī (2009). Pursish-hā va Pāsukh-hā. 4th ed. Qum: Muʾassasah-yi Āmūzishī va Pizhūhishī-yi Imām Khumaynī.
Mughnīyah, Muammad Jawād (2003).  al-Tafsīr al-Kāshif. Iran: Dār al-Kitāb al-Islāmī.
Muʿīn, Muammad (1996). Farhang-i Fārsī-yi Muʿīn. Tehran: Amīr Kabīr.
Muʿīnī-Pūr, Masʿūd (2021). Naqsh va Jāygāh-i Rahbar dar Pīshraft-i Siyāsī-yi ʿAdālat-Mavar. Nashriyyah-yi ʿIlmī-yi Muālaʿāt-i Inqilāb-i Islāmī 18, no. 66: 167–188.
Muṣṭafavī, asan (1981). al-Taqīq fī Kalimāt al-Qurʾān al-Karīm. Tehran: Bungāh-i Tarjumah va Nashr-i Kitāb.
Muahharī, Murtaā (2001).  Insān-i Kāmil. Qum: adrā.
Muahharī, Murtaā (2001). Jāmiʿah va Tārīkh az Dīdgāh-i Qurʾān. Tehran: adrā.
Muahharī, Murtaā (2007).  Majmūʿah-yi Āthār (Insān va Īmān). Tehran: Intishārāt-i adrā.
Nar, Sayyid usayn (2007). Islām va Niyāzhā-yi Insān-i Mudirn. Translated by Inshāʾ Allāh Ramatī. Tehran: Intishārāt-i ikmat.
Naarī, ʿAlī Ashraf (2001). Algūhā-yi Naarī-yi Tawsiʿah va Nawsāzī. Nashriyyah-yi Intikhāb.
Pāygāh-i if va Nashr-i Āthār-i Maqām-i Muʿaẓẓam-i Rahbarī. [https://farsi.khamenei.ir] (https://farsi.khamenei.ir)
Qurashī, ʿAlī Akbar (2007). Qāmūs-i Qurʾān. Tehran: Dār al-Kutub al-Islāmiyyah.
Qub, Sayyid (2004).   ilāl al-Qurʾān. 35th ed. Beirut: Dār al-Shurūq.
Riā, Muammad Rashīd (1993). Tafsīr al-Qurʾān al-akīm (Tafsīr al-Manār). Beirut: Dār al-Maʿrifah.
Rustamnizhād, Mahdī (2014). ʿAwāmil-i Pīshraft az Manar-i Qurʾān-i Karīm. Du-Falnāmah-yi Qurʾān va ʿIlm 8, no. 15: 43–66.
Volume 13, Issue 28
December 2026
Pages 245-275

  • Receive Date 20 May 2025
  • Revise Date 30 September 2025
  • Accept Date 10 November 2025