پرسش از نسبت وجودی با انقلاب اسلامی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم، قم، ایران

چکیده

انقلاب اسلامی پدیده‎ای اجتماعی-تاریخی است که هم علل هستی‎بخش دارد و هم علل قوام‎بخش. عاملیت انسانی پس از وجود حضرت حق، در سلسله علل هستی‎بخش آن قرار می‎گیرد؛ بدین معنا که ارادۀ حضرت حق در بستر ارادۀ عوامل انسانی، تکوین و بقای انقلاب اسلامی را تضمین می‎‎کند؛ به‎گونه‎ای‎که فقدان اراده‎های انسانی همسان با انقلاب اسلامی، نه توسعۀ آن، بلکه بقا و اصل موجودیت آن را نیز به‎خطر می‎اندازد. بر همین اساس، اگر همسانی اراده‎های انسانی با انقلاب اسلامی بر هم بخورد و به‎عبارتی، اراده‎های مذکور با آن زاویه بیابند، موجودیت انقلاب اسلامی در معرض خطر قرار می‎گیرد. برای فرار از این محظور، لازم است در هر زمانی، همواره تعدادی کافی از اراده‎های انسانی وجود داشته باشند که میان انقلاب اسلامی و عامل انسانی هستی‎بخش آن پیوند وجودی برقرار کنند. این نوشتار درصدد است با تأمل در «ماهیت پیوند وجودی با انقلاب اسلامی»، فرایند شدت و ضعف این پیوند و علل و زمینه‎های آن را به‎ویژه از طریق تحلیل پرسش‎ها و تردیدهای معطوف به ماهیت انقلاب اسلامی، حجیت نظریۀ ولایت فقیه، اصالت مسیر طی‎شده و... بررسی کند. نتایج تحقیق به روش تحلیل داده‎های ناشی از بارش‎های فکری نخبگان و استادان حوزۀ علوم سیاسی و انقلاب اسلامی کسب شده‎اند.
انقلاب اسلامی پدیده‎ای اجتماعی-تاریخی است که هم علل هستی‎بخش دارد و هم علل قوام‎بخش. عاملیت انسانی پس از وجود حضرت حق، در سلسله علل هستی‎بخش آن قرار می‎گیرد؛ بدین معنا که ارادۀ حضرت حق در بستر ارادۀ عوامل انسانی، تکوین و بقای انقلاب اسلامی را تضمین می‎‎کند؛ به‎گونه‎ای‎که فقدان اراده‎های انسانی همسان با انقلاب اسلامی، نه توسعۀ آن، بلکه بقا و اصل موجودیت آن را نیز به‎خطر می‎اندازد. بر همین اساس، اگر همسانی اراده‎های انسانی با انقلاب اسلامی بر هم بخورد و به‎عبارتی، اراده‎های مذکور با آن زاویه بیابند، موجودیت انقلاب اسلامی در معرض خطر قرار می‎گیرد. برای فرار از این محظور، لازم است در هر زمانی، همواره تعدادی کافی از اراده‎های انسانی وجود داشته باشند که میان انقلاب اسلامی و عامل انسانی هستی‎بخش آن پیوند وجودی برقرار کنند. این نوشتار درصدد است با تأمل در «ماهیت پیوند وجودی با انقلاب اسلامی»، فرایند شدت و ضعف این پیوند و علل و زمینه‎های آن را به‎ویژه از طریق تحلیل پرسش‎ها و تردیدهای معطوف به ماهیت انقلاب اسلامی، حجیت نظریۀ ولایت فقیه، اصالت مسیر طی‎شده و... بررسی کند. نتایج تحقیق به روش تحلیل داده‎های ناشی از بارش‎های فکری نخبگان و استادان حوزۀ علوم سیاسی و انقلاب اسلامی کسب شده‎اند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Question of the Existential Relationship with the Islamic Revolution(IR)

نویسنده [English]

  • Ahmad Rahdar
 Assistant Professor of Political Science, Baqir al-Olum University, Qom, Iran
چکیده [English]

The IR is a socio-historical phenomenon caused by the cause of existence and the cause of survival. Human agency, after the existence of Hazrat Haqq (God), is in the series of its existential causes; that is, the will of Hazrat Haqq in the context of the will of human factors guarantees the appearance and survival of the IR. In such a way that the lack of human wills compatible with the IR endangers not only its development but also its survival and its very existence. Accordingly, given any weakness or distraction of human will to the survival of the IR, the existence of the IR would be endangered. To avoid such an event, it is necessary for a sufficient number of human-compatible wills as the existential link between human agency and IR to exist and guarantees the existence and survival of IR. In this article it is intended to study the "nature of the existential link of human-compatible will with the IR", the process of strength and weakness of this link and its causes and grounds, especially by analyzing questions and doubts about the nature of the IR, the authority of the theory of Velayat-e Faqih, the reasonability of the IR`s passed way and ... . The results of the research have been obtained by analyzing the data derived from the intellectual precipitations of elites and professors in the field of political science and the IR.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Islamic Revolution
  • Existential Link
  • Occupational Capacities
  • Foundation-Breaking
  • and Existentially Narrative Questions
آشوری، داریوش (۱۳۸۷). دانشنامۀ سیاسی، تهران، مروارید.
‏‫ابن بابویه قمی (شیخ صدوق)، محمد بن على‎ (۱۴۱۳ق). من لا یحضره الفقیه، قم، دفتر انتشارات اسلامی.
‏‫الجابرى، محمد عابد (۱۹۹۳م). نحن و التراث: قراءات معاصرة فى تراثنا الفلسفى، بیروت، المرکز الثقافى العربى للنشر والتوزیع.
‏‫حنفی، حسن (۲۰۱۸م). التراث و التجدید: موقفنا من التراث القدیم، قاهره، المنهل.
‏خواجه‎سروری، غلامرضا و طباخی ممقانی، جواد (۱۳۹۲). «جهانی شدن سبک زندگی و تقاضای دگرگونی سیاسی»، فصلنامۀ مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، ج 4، ش 10، ص 131-160.
‏‫رحمتی، سمیرا (۱۳۸۸). «انقلاب ادبیات (نگاهی به ادبیات انقلاب از منظر شهید آوینی)»، زمانه، ج 79-80، ش 8، ص 33-34.
‏‫سیدنژاد، میرصادق (۱۳۸۴). «سیری در اندیشه‎های شهید آوینی»، گلبرگ، ش 61.
‏‫علیا، مسعود (1387). «تمایز مسئله و راز در اندیشۀ مارسل»، فلسفه، ج 18، ش 36، ص 93-108.
‏‫کلینی، محمد بن یعقوب (۱۳۶۵). الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه.
‏‫گلدستون، جک (۱۳۹۲). مطالعاتی نظری، تطبیقی و تاریخی در باب انقلابها، ترجمۀ محمدتقی دلفروز، تهران، کویر.
‏‫گلی، جواد و حسن یوسفیان (1389). «جریان‎شناسی نومعتزله»، معرفت کلامی، ج 3، ش 1، ص 113-140.
‏‫محمدی، منوچهر (۱۳۹۱). انقلاب اسلامی در مقایسه با انقلابهای فرانسه و روسیه، تهران، معارف.